[Gomorrita]

[Troll]

Türk sözcüğünün aslı "türümek" eyleminden gelmektedir. Bu eylemden türetilmiş, kişi ve insan anlamında törük ve hece düşmesiyle "Türk" sözcüğü ortaya çıkmıştır. Nitekim Anadolu'da bir kısım göçebeler de yürümekten yörük adını almışlardır. Türk sözcüğü, ayrıca, çeşitli kaynaklarda; "töre sahibi, olgun kimse, güçlü, terk edilmiş, usta demirci ve deniz kıyısında oturan adam" manalarında kullanılmaktadır. Türk kelimesinin yazılı olarak kullanıldığı bilinen en eski kaynak M.Ö. 1328 yılına ait Çin kaynaklarıdır.

Orta Asya'ya dayanan bazı kaynaklarda Türk kelimesi "gökten gelen" manasında kullanıldığı da görülmektedir.

Türk sözcüğünün hem Türkiye açısından, hem de Asya da yaşayan çeşitli Türk boy ve devletleri açısından önemi yadsınamaz. Kaldı ki hem dünya dünbiliminde ki yeri hem de dünyada ki etkileri açısından da bu sözcük önemlidir.
Konu başlıkları
[gizle]


Türk Sözcüğü Dilbilimsel İrdelemesi

Türk sözcüğünün dilbilimsel irdelenmesinde, öncelikle Türkçe'nin bazı özelliklerine ve dilbilgisi kurallarına gereksinim vardır. Bu kural ve özellikler ışığında türk sözcüğünün türü incelenilebilir ;

İlgili Dilbilgisi Kuralları :

   1. Türkçe bir Kökdil dir. Türkçe tüm sözcükler kök sözcüklerden oluşur ve üretilir. Her ne kadar güncel dilde bazı kökler birkaç heceli olsa da kalık Türkçe de kökler tek hecelidir. Dilin en eski yapı taşları olan bu köklere özkök ( Tek heceli kökler ) diyebiliriz. Burada sözü geçen kökler özköktür.
   2. Türkçe kök sözcükler, Örneğin; koş, gel, su, o, kuş, öt, at, tut, vb.
   3. Hece bir solukta söylenen ses veya ses topluluğudur ve Türkçe de heceler bir, iki ve en çok üç seslidir. (Üç harflidir.) Bu kuralın dışında kalan sözcükler, Türk, kurt, kork, vb. ya dönüşmüş kalık sözcükler ya da yaban sözcüklerdir . Bunların içinden Kalıktürkçe sözlerin bulunması için birer sözcük kazısına gereksinim vardır.
   4. Türkçe kök sözcükler, eylem kökü ise emir kipinde bulunurlar. Örneğin; al, uç, dur, ver, vb.
   5. Türkçe sözcükler aşağıda sıralanan üç biçimde sınıflandırılırlar;
          * Yalınç sözcükler ( Kök sözcükler ) . Örneğin ; koş, ver, ev, göz, kor, at, vb.
          * Türev sözcükler ( Kökten türemiş sözcükler ) Örneğin ; koşucu, vergi , evli, gözlük, vb.
          * Bileşik sözcükler ( iki sözcüğün bileşimden oluşan sözcükler.) Örneğin ; aktaş, gözlemevi, vb.
   6. Türkçe sözcüklerde iki sessiz harf yan yana gelmez ( Ünlü düşmesi hali dışında ) . Yani Türkçe de iki sessiz harf aralarında bir sesli harf olmadan söylenemez. Örneğin ; tk, lm , cş, vb. bunlar ancak aralarına bir sesli harf gelince söylenebilir. Tok , lam, coş, vb. Bu kuralın dışında kalan alt, üst, kork, vb. Türkçe sözcükler ünlü düşmesine uğramıştır ve söylenmelerinde bu hissedilir.

Türk Sözcüğünün Türü :

Bu bilgiler ışığında "Türk" sözcüğünün ne tür bir sözcük olduğu irdelenirse ;

   1. Türk sözcüğü bir kök ( yalınç ) sözcük müdür? ; Türk sözcüğü dört sesli olduğu için bir kök sözcük olamaz. Çünkü Türkçe kökler anlamlıdır ve en çok üç seslidir, bu kuralın dışında kalan kök sözcükler de anlamlıdır.
   2. Türk sözcüğü bir türev ( türetilmiş ) sözcük müdür? ; Türev sözcükler bir kök sözcüğün çeşitli ekler alması ile oluşur. Yani ilk heceleri bir yalınç sözcüktür. Türk sözcüğünün ilk hecesi türdür. Tür sözcüğü üç sesli bir kök sözcüktür.
          * Tür :1. Çeşit ; 2. Ortak özellikleri olan bireylerin tümü ; 3. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu bir mantıksal kavram (TDK Sözlüğü6 ).
          * Tür sözcüğü ; ortak özelikleri olan bireyler topluluğunu özelikleriyle birlikte anlatan bir ad dır.
          * Türk sözcüğünün türev sözcük olması için tür sözcüğünün bir ek alması gerekir ki , burada tür, – k eki almış olur. Bu ekin çekim eki olması beklenemez, dolayısıyla yapım eki olabilir ancak. k eki eylemden türetilmiş adıllarda vardır. Örneğin işle eyleminden işle – k adılı türemiştir. Ancak tür sözcüğü r ünsüzü ile bitiyor ve bir addır. Bu durumda Türk sözcüğünün bir türev sözcük olması söz konusu olamaz.
   3. Türk sözcüğü bir bileşik sözcük müdür? ; Türk sözcüğünün , kök ve türev sözcük olmadığını belirlendiğine göre, eğer Türk sözcüğü öztürkçe ise geriye sadece bileşik sözcük olma olasılığı kalıyor. Türkçe de iki ayrı sözcüğün birleşerek oluşturduğu , yeni bir kavramı belirten sözcüğe bileşik sözcük denir.
          * Türk sözcüğünde k sesinin bir sözcük olmadığını biliyoruz. ( Tek sesli sözcükler ünlü harflerden oluşur, Örneğin ; o , a , e , u , vb. gibi. O halde tür – k de birinci sözcük tür ve ikinci sözcük ise ünlü düşmesine uğramış olan xk dır. Yani ikinci sözcük ilk harfi ünlü x olan iki harfli bir sözcüktür.
          * Bu noktada "x" k biçimindeki sözcüğü bulmak için Anadolu Türkçe'si dışında ki bazı lehçelere bakmak gereği doğuyor. Örneğin Tatarca da Türk sözcüğü Türük biçiminde yer alıyor ve bugünde böyle kullanılıyor. Türkçe lehçeler içinde en eski olanı Yakutça olarak bildiriliyor. Yakutça da Türk sözcüğü Türök biçiminde söyleniyor.
          * Bu durumda Türk sözcüğü ; Tür - ük ya da Tür - ök biçiminde olmalıdır. TDK 6 sözlüğünde ne ük ne de ök diye bir sözcüğe rastlanmıyor.
   4. Dünbilim ( tarih bilimi ) yardımıyla ; Ök sözcüğü ve kavramı Kalıktürkçe {Öntürkçe, İlktürkçe, Prototürkçe 1 } nin en eski ve ilk sözcüklerinden, kavramlarından biridir. Gök, tanrı, geyik, keçi, boğa, tanrının görüntüsü ( temsilcisi ) kağan, anlamlarına gelen bu sözcük, ÖK pictogaramı ( Qarataw mağarası Qazaqistan ) yazılı olarak karşımıza çıkmaktadır. Kavramsal olarak ; evrensel ( kozmosa dair ), tanrısal, tanrıya bağlı, tanrı ( evren ) güvencesinde, evrene dayanan, evrenden gelen, varlık, olu anlamına gelmektedir.
          * Asya'da bu günden 16 bin yıl ile 8 bin yıl öncesine kadar yayılı çeşitli mağara yazıtlarında ortaya çıkmıştır. Okunuşu Kalıktürkçe de " k " sesi ve bu ses önünde gizli ö veya ü ile çeşitli Türkçe lehçelerde yer almaktadır.
          * Yazıtlarda tür-ök bir kültürel, toplumsal nitelik olarak kullanılmış, ırksal (soysal ) bir kavram olmamıştır. (Bugün de kendini Türk olarak niteleyen toplulukların farklı ırklardan geldiği ( sarı ırk, tunç derililer, beyaz ırk, vb.) antropolojide belirlenmiştir.

İrdeleme Sonucu :

   1. İrdeleme sonucunda Türk sözcüğünün Tür - ök biçiminde bileşik bir sözcük olduğu ortaya çıkmaktadır.
          * Tür : İnsan topluluğu anlamındadır ve başına geldiği ök sözcüğünün adılı olmuştur.
          * Ök : Evrene (kozmosa, tanrıya) inanan ( bağlanan, güvenen,dayanan, ondan gelen) insan.
   2. Türk = Tür-ök : Ök-türü, Tanrıya ( Evrene ) bağlı ( inanan ) insan topluluğu ( türü ), anlamında bir öztürkçe addır.
   3. Böylece , " Türk = Evrene bağlı, tanrı güvencesinde, insan topluluğu, toplulukları. " anlamına gelen öztürkçe bir sözcük olmaktadır.

Bu irdeleme ile sözlük bilgisinde oluşan değişimler

Türk sözcüğünün dilbilimsel irdelemesi ile sözcüğe ilişkin sözlük bilgileride değişmiş olmaktadır. Değişen sözlük bilgileri sözcüğün anlamı ve türü ile ilgilidir.

Türk Sözcüğünün Anlamı

Türk sözcüğü ; Evrene ( kozmos ) bağlı, tanrının güvencesinde, evrenden gelen, insan topluluğu, türü anlamına gelen, öztürkçe bir bileşik sözcüktür.

[Nemetona]

El que busca un amigo sin defectos se queda sin amigos.

[Troll]

El que no da un oficio a su hijo, le enseña a ser ladrón.

[Nemetona]

 

Cuando el carro se haya roto muchos os dirán por donde no se debía pasar.

[NullPointerException]

El que da pan a perro ajeno pierde pan y pierde el perro

[Paulsparty]

YEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE

[Avpx]

Mi turno.

La Biblia enseña a amar a nuestros enemigos como si fueran nuestros amigos, posiblemente porque son los mismos.
- Vittorio de Sica

[celtichord]

Este abrazo me asegura tu espada:
La mia esta libre, la tuya capturada, segun la cuarta tecnica de la alabarda.

[me polsko el polska]

 Sabit Konular

[le_banner]

Türk sözcüğünün aslı "türümek" eyleminden gelmektedir. Bu eylemden türetilmiş, kişi ve insan anlamında törük ve hece düşmesiyle "Türk" sözcüğü ortaya çıkmıştır. Nitekim Anadolu'da bir kısım göçebeler de yürümekten yörük adını almışlardır. Türk sözcüğü, ayrıca, çeşitli kaynaklarda; "töre sahibi, olgun kimse, güçlü, terk edilmiş, usta demirci ve deniz kıyısında oturan adam" manalarında kullanılmaktadır. Türk kelimesinin yazılı olarak kullanıldığı bilinen en eski kaynak M.Ö. 1328 yılına ait Çin kaynaklarıdır.

Orta Asya'ya dayanan bazı kaynaklarda Türk kelimesi "gökten gelen" manasında kullanıldığı da görülmektedir.

Türk sözcüğünün hem Türkiye açısından, hem de Asya da yaşayan çeşitli Türk boy ve devletleri açısından önemi yadsınamaz. Kaldı ki hem dünya dünbiliminde ki yeri hem de dünyada ki etkileri açısından da bu sözcük önemlidir.
Konu başlıkları
[gizle]


Türk Sözcüğü Dilbilimsel İrdelemesi

Türk sözcüğünün dilbilimsel irdelenmesinde, öncelikle Türkçe'nin bazı özelliklerine ve dilbilgisi kurallarına gereksinim vardır. Bu kural ve özellikler ışığında türk sözcüğünün türü incelenilebilir ;

İlgili Dilbilgisi Kuralları :

   1. Türkçe bir Kökdil dir. Türkçe tüm sözcükler kök sözcüklerden oluşur ve üretilir. Her ne kadar güncel dilde bazı kökler birkaç heceli olsa da kalık Türkçe de kökler tek hecelidir. Dilin en eski yapı taşları olan bu köklere özkök ( Tek heceli kökler ) diyebiliriz. Burada sözü geçen kökler özköktür.
   2. Türkçe kök sözcükler, Örneğin; koş, gel, su, o, kuş, öt, at, tut, vb.
   3. Hece bir solukta söylenen ses veya ses topluluğudur ve Türkçe de heceler bir, iki ve en çok üç seslidir. (Üç harflidir.) Bu kuralın dışında kalan sözcükler, Türk, kurt, kork, vb. ya dönüşmüş kalık sözcükler ya da yaban sözcüklerdir . Bunların içinden Kalıktürkçe sözlerin bulunması için birer sözcük kazısına gereksinim vardır.
   4. Türkçe kök sözcükler, eylem kökü ise emir kipinde bulunurlar. Örneğin; al, uç, dur, ver, vb.
   5. Türkçe sözcükler aşağıda sıralanan üç biçimde sınıflandırılırlar;
          * Yalınç sözcükler ( Kök sözcükler ) . Örneğin ; koş, ver, ev, göz, kor, at, vb.
          * Türev sözcükler ( Kökten türemiş sözcükler ) Örneğin ; koşucu, vergi , evli, gözlük, vb.
          * Bileşik sözcükler ( iki sözcüğün bileşimden oluşan sözcükler.) Örneğin ; aktaş, gözlemevi, vb.
   6. Türkçe sözcüklerde iki sessiz harf yan yana gelmez ( Ünlü düşmesi hali dışında ) . Yani Türkçe de iki sessiz harf aralarında bir sesli harf olmadan söylenemez. Örneğin ; tk, lm , cş, vb. bunlar ancak aralarına bir sesli harf gelince söylenebilir. Tok , lam, coş, vb. Bu kuralın dışında kalan alt, üst, kork, vb. Türkçe sözcükler ünlü düşmesine uğramıştır ve söylenmelerinde bu hissedilir.

Türk Sözcüğünün Türü :

Bu bilgiler ışığında "Türk" sözcüğünün ne tür bir sözcük olduğu irdelenirse ;

   1. Türk sözcüğü bir kök ( yalınç ) sözcük müdür? ; Türk sözcüğü dört sesli olduğu için bir kök sözcük olamaz. Çünkü Türkçe kökler anlamlıdır ve en çok üç seslidir, bu kuralın dışında kalan kök sözcükler de anlamlıdır.
   2. Türk sözcüğü bir türev ( türetilmiş ) sözcük müdür? ; Türev sözcükler bir kök sözcüğün çeşitli ekler alması ile oluşur. Yani ilk heceleri bir yalınç sözcüktür. Türk sözcüğünün ilk hecesi türdür. Tür sözcüğü üç sesli bir kök sözcüktür.
          * Tür :1. Çeşit ; 2. Ortak özellikleri olan bireylerin tümü ; 3. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu bir mantıksal kavram (TDK Sözlüğü6 ).
          * Tür sözcüğü ; ortak özelikleri olan bireyler topluluğunu özelikleriyle birlikte anlatan bir ad dır.
          * Türk sözcüğünün türev sözcük olması için tür sözcüğünün bir ek alması gerekir ki , burada tür, – k eki almış olur. Bu ekin çekim eki olması beklenemez, dolayısıyla yapım eki olabilir ancak. k eki eylemden türetilmiş adıllarda vardır. Örneğin işle eyleminden işle – k adılı türemiştir. Ancak tür sözcüğü r ünsüzü ile bitiyor ve bir addır. Bu durumda Türk sözcüğünün bir türev sözcük olması söz konusu olamaz.
   3. Türk sözcüğü bir bileşik sözcük müdür? ; Türk sözcüğünün , kök ve türev sözcük olmadığını belirlendiğine göre, eğer Türk sözcüğü öztürkçe ise geriye sadece bileşik sözcük olma olasılığı kalıyor. Türkçe de iki ayrı sözcüğün birleşerek oluşturduğu , yeni bir kavramı belirten sözcüğe bileşik sözcük denir.
          * Türk sözcüğünde k sesinin bir sözcük olmadığını biliyoruz. ( Tek sesli sözcükler ünlü harflerden oluşur, Örneğin ; o , a , e , u , vb. gibi. O halde tür – k de birinci sözcük tür ve ikinci sözcük ise ünlü düşmesine uğramış olan xk dır. Yani ikinci sözcük ilk harfi ünlü x olan iki harfli bir sözcüktür.
          * Bu noktada "x" k biçimindeki sözcüğü bulmak için Anadolu Türkçe'si dışında ki bazı lehçelere bakmak gereği doğuyor. Örneğin Tatarca da Türk sözcüğü Türük biçiminde yer alıyor ve bugünde böyle kullanılıyor. Türkçe lehçeler içinde en eski olanı Yakutça olarak bildiriliyor. Yakutça da Türk sözcüğü Türök biçiminde söyleniyor.
          * Bu durumda Türk sözcüğü ; Tür - ük ya da Tür - ök biçiminde olmalıdır. TDK 6 sözlüğünde ne ük ne de ök diye bir sözcüğe rastlanmıyor.
   4. Dünbilim ( tarih bilimi ) yardımıyla ; Ök sözcüğü ve kavramı Kalıktürkçe {Öntürkçe, İlktürkçe, Prototürkçe 1 } nin en eski ve ilk sözcüklerinden, kavramlarından biridir. Gök, tanrı, geyik, keçi, boğa, tanrının görüntüsü ( temsilcisi ) kağan, anlamlarına gelen bu sözcük, ÖK pictogaramı ( Qarataw mağarası Qazaqistan ) yazılı olarak karşımıza çıkmaktadır. Kavramsal olarak ; evrensel ( kozmosa dair ), tanrısal, tanrıya bağlı, tanrı ( evren ) güvencesinde, evrene dayanan, evrenden gelen, varlık, olu anlamına gelmektedir.
          * Asya'da bu günden 16 bin yıl ile 8 bin yıl öncesine kadar yayılı çeşitli mağara yazıtlarında ortaya çıkmıştır. Okunuşu Kalıktürkçe de " k " sesi ve bu ses önünde gizli ö veya ü ile çeşitli Türkçe lehçelerde yer almaktadır.
          * Yazıtlarda tür-ök bir kültürel, toplumsal nitelik olarak kullanılmış, ırksal (soysal ) bir kavram olmamıştır. (Bugün de kendini Türk olarak niteleyen toplulukların farklı ırklardan geldiği ( sarı ırk, tunç derililer, beyaz ırk, vb.) antropolojide belirlenmiştir.

İrdeleme Sonucu :

   1. İrdeleme sonucunda Türk sözcüğünün Tür - ök biçiminde bileşik bir sözcük olduğu ortaya çıkmaktadır.
          * Tür : İnsan topluluğu anlamındadır ve başına geldiği ök sözcüğünün adılı olmuştur.
          * Ök : Evrene (kozmosa, tanrıya) inanan ( bağlanan, güvenen,dayanan, ondan gelen) insan.
   2. Türk = Tür-ök : Ök-türü, Tanrıya ( Evrene ) bağlı ( inanan ) insan topluluğu ( türü ), anlamında bir öztürkçe addır.
   3. Böylece , " Türk = Evrene bağlı, tanrı güvencesinde, insan topluluğu, toplulukları. " anlamına gelen öztürkçe bir sözcük olmaktadır.

Bu irdeleme ile sözlük bilgisinde oluşan değişimler

Türk sözcüğünün dilbilimsel irdelemesi ile sözcüğe ilişkin sözlük bilgileride değişmiş olmaktadır. Değişen sözlük bilgileri sözcüğün anlamı ve türü ile ilgilidir.

Türk Sözcüğünün Anlamı

Türk sözcüğü ; Evrene ( kozmos ) bağlı, tanrının güvencesinde, evrenden gelen, insan topluluğu, türü anlamına gelen, öztürkçe bir bileşik sözcüktür.

Mientes

[Jaifman]

Adoremos a Ataturk 

[Luis]

Made in Turquia.

[Faletedeternera]

[Avpx]